SZPITAL

 

 

 

 

 

Opieka nad chorymi jest szczególną powinnością Zakonu Szpitalnego czyli Braci Miłosierdzia, których św. Jan Boży zobowiązał osobnym ślubem do poświęcenia się przez całe życie służbie chorym. Tę powinność, w odpowiedzi na błogosławiony w skutkach zamysł ks. Leopolda Markiefki, wypełniali Bonifratrzy w Katowicach-Bogucicach od roku 1871. Świadomi odpowiedzialności w tworzeniu nowego dzieła podjęli trudne wyzwanie wpisując się swoją obecnością w tym miejscu na Górnym Śląsku w historię Zakonu Szpitalnego i w misję Kościoła w Polsce poprzez troskę o człowieka potrzebującego i cierpiącego. Wybudowany przez Bonifratrów szpital został uroczyście otwarty i poświęcony 7 września 1874 roku. Lecznica rozpoczynała swoją działalność od opieki nad 30 chorymi dziennie. Lata 1876-77 były dla młodej wspólnoty zakonnej bardzo pracowite. Podczas epidemii tyfusu przyjęto i żywiono dziennie prawie 500 chorych. W roku 1890 szpital dysponował już około 60 łóżkami. Konieczność dalszego rozwoju placówki i różnorodność działalności medycznej sprawiły, że w latach 1902-03 została ona powiększona przez dobudowanie dwupiętrowego pawilonu przy ulicy Normy. Po zakończeniu tej inwestycji liczba łóżek wzrosła do 160. Szpitalowi przybyły również sale operacyjne oraz apteka. Dzięki racjonalnej adaptacji części istniejących pomieszczeń w roku 1926 szpital poszerzył się do 210 łóżek, a przed wybuchem II wojny światowej mógł przyjąć 260 chorych.

            W pierwszych miesiącach wojny, po wkroczeniu Niemców na Śląsk władze okupacyjne zarekwirowały szpital do celów wojskowych. Bracia zakonni zostali wywiezieni do Krakowa, kaplicę zamieniono na magazyn, większość dokumentów i kronik znajdujących się w bogato wyposażonej bibliotece uległa zniszczeniu. Po II wojnie światowej Bonifratrzy wrócili do Bogucic, jednak szpital został uspołeczniony. W roku 1948, zgodnie z postanowieniem Sądu Grodzkiego w Katowicach, zwrócono Zakonowi prawo własności szpitala i innych nieruchomości.

Mimo powrotu do swojego Konwentu zakonnicy nie mogli samodzielnie prowadzić szpitala w tym miejscu. Dopiero 2009 rok pozwolił Braciom powrócić do pierwotnego przedmiotu swej działalności i na nowo objąć mieszkańców Katowic szpitalniczym charyzmatem. Obecny czas jest również Rokiem Jubileuszowym 400-lecia obecności Zakonu Bonifratrów na ziemiach polskich. Niech te dwa wielkie i ważne wydarzenia będą zachętą do głębszego poznania historii naszego szpitala i spuścizny jaką zostawili nam Duchowi  Synowie św. Jana Bożego.

 

Br. Eugeniusz Kret,  OH                                                           Maria Janusz

     Przeor Konwentu                                                              Dyrektor Szpitala